ورزش همچون جریانی عظیم می تواند کیفیت زندگی را در تمام سطوح و سنین برای همگان بهبود بخشد و شیوه زندگی مدرن را در اجتماع تسریع نماید، اما باید در نظر داشت، در جامعه اي كه هر روز بيشتر از گذشته  لايه هاي اخلاقي آن در اضمحلال و سستي فرو مي رود، جامعه اي كه سرخوردگي و نااميدي دغدغه همه افرادش مي باشد، جامعه اي كه بي خيالي  فرهنگ عامه مردم است، جامعه اي كه خريد و فروش مواد مخدر در آن به صنفي تبديل گشته است و مصرف آن به جزء ي از فعاليتهاي روزانه جوانان در آمده است، جامعه اي كه كسب آگاهي در اولويت صفرم اقشار آن قرار دارد، ديگر نبايد دلخوش به نهادينه شدن ورزش، بعنوان بنيادي ترين ركن جامعه باثبات و شاداب باشيم ، با در نظر گرفتن اين چنين شكافهاي عظيم در هيكل جامعه و مجموعه ورزشی سردشت و با نگاهی سطحی،  می توان عمق تشویش و آشفتگی فضاي ورزشی سردشت را مشاهده کرد، كسي غمي به دل راه نمي دهد،‌يا نمي توانند چاره انديشي كنند و يا اينكه مصلحت فضاي ديگر ميطلبد، در هر حال قرباني اين آشفتگي قشر عظيم جوان مي باشد، در كوچه و بازار و هر سوراخ سنبه اي مواد مخدر به وفور يافت مي شود، مشكلات مالي و بالطبع بيماريهاي روحي و رواني، جامعه و بخصوص قشر جوان را به مرور به اضمحلال مي كشاند و فضايي بي ثبات و عاري از هر گونه اميد به آينده براي جوانان رقم خورده است. با اين اوصاف شكل گيري جسمي و فكري جوان در اين شرايط بغرنج، رسالت تاريخي جامعه سازي جوان را مورد ترديد قرار داده است.  با در نظر گرفتن اين مهم دو پرسش به ذهن خطور مي گردد .

تنهای کوچک

مهدي بيگ زاده

" آدمی هر چه‌ بیشتر خود را به‌ راه برد، کمتر دیگران او را به‌ راه خواهند برد "

" متفاوت باش، وقتی همه‌ یکسان مانده‌اند و خوشحال باش، وقتی یکی با دیگری متفاوت است "  نيچه

مرزها را بشکن و سنتها را اصلاح کن. اما به یاد داشته باش كه تو تنهاي ، تنهای کوچک ، در این مسیر ناامن، تضمین نشده و بدون سرپناه . مواظب باش که یک اشتباه، باعث پیچیده شدن هزاران نسخه برای دیگران می شود و ریسک کردن مفهومی نا آشنا .

ای دوست، روزی که آمدیم متفاوت باشیم، انسان باشیم و انسان بسازیم، پیمان بستیم، پیمانی اخلاقی ، عهد وپیمانی از وجود ، خاک و خون . پیمانی از وجود که چون به انسان بودن خود می بالیدم، عهدی از خاک که هرگز از یاد نخواهم برد، همانند مادرم پاک است و خون که همیشه نماد استقامت عزیزانمان بوده است.